Genç İşsizliği Hakkında 'Gençler Çalışmak İstemiyor' Diyen Akademisyene Tepki Yağdı
Marmara Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Fatma Ayanoğlu, katıldığı bir televizyon programında genç işsizliğine dair yaptığı açıklamalarla tepki çekti.
Gençlerin uzun mesaili işlerde çalışmak istemediğini öne süren Ayanoğlu, “Gençler kısa yoldan para kazanmak istiyor” diyerek, genç işsizliğin sorumluluğunu bireylere yükledi. Toplumsal ve yapısal faktörleri göz ardı eden bu yaklaşım, özellikle gençler arasında büyük tepki topladı.
Ayanoğlu’nun, “Gençler 9-5 çalışmak istemiyor, daha kısa süreli part-time iş istiyor” sözleri, çağın değişen çalışma dinamiklerini ve gençlerin taleplerini küçümseyici bir dil olarak değerlendiriliyor. Oysa esnek çalışma biçimleri, yalnızca Türkiye’de değil, küresel ölçekte genç kuşaklar tarafından tercih ediliyor.
Bu tercihin ardında güvencesiz iş koşulları, düşük ücretler ve iş yaşam dengesi gibi pek çok sosyoekonomik nedenler bulunuyor. Ayanoğlu'nun ise bu faktörleri yok sayarak yaptığı açıklamalar, akademik sorumluluğun ötesine geçerek siyasi bir tutum olarak yorumlanıyor.
Bu söylemlerin daha da dikkat çekici hale gelmesinin bir diğer nedeni ise Prof. Dr. Fatma Ayanoğlu’nun Kasım 2024 tarihinde, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Vedat Işıkhan tarafından bakan müşaviri olarak atanmış olması. Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemiyle birlikte yalnızca cumhurbaşkanına karşı sorumlu olan bakanlık sisteminin bir parçası olan Ayanoğlu'nun genç işsizliği gibi yapısal bir soruna dair yaptığı bireyselleştirici açıklamalar, yalnızca akademik değil, aynı zamanda siyasi bir sorumluluğunu da gözler önüne serdi.
Gerçeklikten Kopuk
Sosyal medya platformlarında ve gençlik örgütleri arasında Ayanoğlu’nun açıklamaları yoğun eleştiri aldı. Pek çok kullanıcı, Türkiye’de gençlerin asgari ücretle, sosyal güvencesiz ve ağır şartlarda çalışmaya zorlandığını hatırlatarak; bu açıklamaların gerçeklikten kopuk, elitist ve empati yoksunluğu içerdiğini ifade ediyor.
Ekonomik kriz, barınma sorunları ve yüksek enflasyon gibi gerçeklerle boğuşan genç kuşağın, çözüm yerine suçlamalarla muhatap edilmesi, gençler ile karar vericiler arasındaki uçurumu bir kez daha gözler önüne serdi.