Yeni tip koronavirüse karşı onlarca ülkenin aşı üretme çalışmaları sürerken belirli kesimlerce Küba, bir kez daha ön plana çıkartıldı. Yıllardır kanser ile mücadelede çok ileri bir seviyede olduğu iddia edilen Küba'nın ismi ön plana çıkartılarak kapitalist sisteme karşı sosyalizm övgüsü yapılmaya gayret ediliyor.
Pandemik bir hastalık üzerinden söz konusu propaganda sıkça gündeme gelmeye başlayınca akıllara Küba sağlık sisteminin iddia edildiği gibi iyi bir seviyede olup olmadığı sorusu geliyor. Konuya ilişkin alanında en iyi yayınlardan biri olan ve Oxford Üniversitesi yayınları arasında bulunan Health Policy and Planning isimli akademik dergide Octavio Gómez-Dantés'in makalesi farklı bir tablo çiziyor.
Eserin başında Küba'da çok düşük olduğu iddia edilen bebek ölümleri meselesine değiniliyor. 1000 doğumda 4.1 olan oranın sayıların oyunu olabileceğini ortaya koyan yazar, anne karnındaki ölümlerin (geç fetüs ölümleri) diğer ülkelere kıyasla anormal derecede yüksek olmasının yenidoğan ölümlerinin geç fetüs ölümü istatistiği olarak gösterilmesinden kaynaklanabileceğini ifade ediyor.
Yazı, Küba'nın sağlık sistemi performansının abartıldığı savını savunurken okuru da Küba'nın mevcut performansına ulaşmak için temel insan haklarından taviz verdiği gerçeğiyle yüzleştiriyor. Yüksek riskli gebeliklerde zorunlu kürtaj, bu hak ihlalleri için uygun bir örnek olarak yazıda sunuluyor.
Yine HIV/AIDS salgınında bütün dünyanın örnek alması gereken oranlara sahip Küba'da işin aslı bambaşka... 1980'lerin başında zorunlu tecrit uygulamasıyla temel insan hakları ihlallerinden birine daha imza atan Küba'nın açıkladığı rakamlar hiç şaşırtıcı değil, yazar "HIV ile yaşayan insanların hapsedildiği tek yer" ifadesiyle Küba'nın hak ettiği gerçek sıfata da yazıda yer veriyor.
Modern dünyada iyi bir sağlık sisteminin şeffaf, hesap verilebilir, insan haklarına uygun bir şekilde inşa edilmesi elzemken Küba, bunlardan mahrum bir sistemi, birçok ülkenin ekonomide başvurduğu gibi sayılarla oynayarak iyi göstermeye devam ediyor.
