M. Bahadırhan Dinçaslan
Giriş Tarihi : 11-03-2020 20:17
Güncelleme : 28-08-2020 14:58

Siyaset ve Ahlak: Mülahazalar, Gözlemler ve Beddua

Neden siyaset yapıyorum diye arada bir sorgularım

Neden siyaset yapıyorum diye arada bir sorgularım. Neden, mesela, kazandığım parayı toplantı organize etmek, misafir ağırlamak, dergi çıkarmak, dernek kurmak, pankart yaptırmak (…) gibi işlere harcıyorum, neden evimde keyifle oturmak varken saatlerce yazı yazıyor, insanlarla konuşuyor, ziyaretlere gidiyor ve ziyaret kabul ediyorum? Hele muhalifken ve siyaset yapmanın ciddi anlamda maddi/manevi bedelleri varken, mesela üç kuruşluk adamlar bir tetikçi kampanyasıyla adını FETÖcüye çıkarırken, bir sürü insana hiç suçu yokken onca iftira atılır, bu insanlar kodeslere tıkılır, işleri, hayatları epey kötü bir şekilde etkilenirken?

Evet, ideolojim böyle öngördüğü için siyaset yapıyorum ama bu kök neden değil. Neden ideolojim var sorusunun cevabını da vermeliyim. Cevabım oldukça mütevazı: İnsan mutlu bir hayatı ancak cemiyetiyle birlikte yaşayabiliyor. Çok basit, şöyle bir düşünün: Cemiyetle birlikte yaşamasam, bu satırları yazdığım bilgisayarı kendim icat etmeli, onun çalışması için elektrik santralleri kurmalı, tam olarak bu virgülden sonra yaktığım sigaranın tütününü kendim ekmeli, biçmeli, kurutmalı ve sarmalıydım. Birbirimize bağlıyız ve birbirimiz üzerinde tesir sahibiyiz, teker teker kendisini oluşturan unsurların ötesinde, bağımsız ve müstakil bir olgu olarak cemiyet, üzerimizde tesir sahibi. Cemiyet ne kadar sağlıklı, düzenli ve müreffehse, o kadar mutlu ve huzurlu, o kadar özgür ve tatminkar bir hayat yaşamamız mümkün.

Şu halde bu cemiyetin parasız yatılı okumuş, ama okumuş, kendince, yine cemiyetin sağladığı imkanlar sayesinde bir dağarcık edinebilmiş çocuğu olarak, bunu yapmamın, bilgim ve imkanım dahilinde faydalı olmak için çalışmamın şart olduğunu düşünüyorum. Bu bir vazifedir, bir borçtur. Fakat Türkiye’de uzun süredir bambaşka bir manzara var: Siyasete has bir ahlak anlayışı. Siyaset yukarıdaki satırların doğrultusunda, bu amaçla yapılmıyor, yapılmadığı gibi, siyasete has bir ahlak, siyasete has gerçeklerden bahsediyoruz. “Siyaset bunu kaldırmaz” diyoruz mesela. Yahut “siyasilerden bu beklenir.” Ahlakın kaideleri ve tespitlerinin zamana göre değişebileceğinden eminim; bir fikir, bir mefhum hiç ortaya çıkmamışsa, onun yokluğunda ona mugayir davranan kitlelere ahlaksız diyemeyiz: 2000 yıl önce “insan hakları” kavramı mayalanmamışken Evrensel İnsan Hakları Beyannamesi kaidelerine uyulmuyordu diye tespit yapamayız.

Ancak aynı zaman diliminde yaşadığımız, bizimle aynı dünyayı, gerçekleri, oksijeni, birikimi, ortamı paylaşan insanlara has bir ahlak anlayışının olması tuhaf değil mi? Mesela siyaset yalan söylemeyi, dün dediğini, hiçbir açıklama yapmaksızın, özeleştiri yahut özür olmaksızın yalanlamayı normalleştirebiliyor. Bu siyasetin doğasında var diyoruz. Yahut birbirlerine en ağır lafları edip, birbirlerinin seçmenine dahi hakaret eden tipler tokalaşıyor, gülüşüyorlar. Hatta bu tablo, medyada güzel bir örnek olarak gösteriliyor. Halbuki biz “sıradan insanların” hayatında bu iş böyle olmaz. Birisi bana böyle hakaretlerde bulunsa, karşılaşınca muhtemelen tokatlarım. Tokatlayamıyorsam bile, herhalde elini sıkmam, hele sırıtarak poz hiç vermem.

Hal böyleyken, siyaseti bizim nedenlerimizden ötürü, bizim saiklerimizle yapmayan, paralel bir ahlak anlayışı geliştirmiş, kendi “gerçekleri” olan, farklı fizik ve cemiyet kurallarının işlediği bir dünyanın insanlarıyla karşı karşıyayız. Siyaseti yapan tip, en az siyaset kurumu kadar önemli. Bu tipin özellikleri, doğrudan ve dolaylı olarak cemiyeti etkiliyor. AKP iktidarında Ankara’da kalburüstü yemek mekanlarının çoğu kapanırken, “pahalı kebapçı” ve “pahalı nargileci”ler çoğaldı. Yalnızca varlıklarıyla bir şehrin “sosyete”sinin mahiyetini, davranışlarını ve o sosyeteye hizmet veren endüstriyi değiştirebiliyorlar. Bunun gibi, her türlü ahlaksızlığı “siyasetin gereği bu” diyerek meşrulaştırmaları da, yeni nesillerin ahlaksız büyümesine neden oluyor/olacak. Her türlü alçaklığın alkış topladığı ve ahlaksızlığın hiç bedel ödetmediği, ama ahlaklı duruşun başa sürekli bela açtığı bir ortam, her gün gazeteler ve televizyonlar yoluyla sergileniyor. Bunu izleyerek büyüyecek çocukların vay haline! Peki bu tiplerle siyaset nasıl yapılıyor?

Evvela şunu soralım: Normalde siyaset nasıl yapılır? Zira siyasetin insan kitlesi yalnızca vekil, bakan, başkan olanlarla sınırlı değil. Her sandığa bir adam dikeceksin, her mahallede örgütleneceksin. Bu örgütlenme nasıl yapılmalı? Aynı düşüncede olup, aynı çözüm önerisinin memlekete faydalı olacağına inanan insanlar bir araya gelir, güçleri, imkanları ve istekleri nispetince katkı yaparlar, yetenekliler, ikna kabiliyeti yüksek olanlar temsil makamlarına getirilir değil mi? Ahlaksızlık, tetikçilik, nepotizm had safhadaysa peki? İktidara, güçlü olana, ancak güçten nemalanmak isteyenler yaklaşır. Küçük insanlar için siyaset bir işe girme aracı, atama yaptırma aracı, biraz daha büyükleri için ihale ve yolsuzluk aracıdır. Meşhur deneydeki hazzı erteleyemeyen çocuklar gibi, kısa vadede siyasetten iş, aş beklememenin uzun vadede bunlara muhtaç kalmayacağımız bir Türkiye’yi yaratacağını idrak edemeyiz, ettiremeyiz. Siyasi alanda mücadele verenler, bu beklenti içindedirler. Çoğu zaman da, bu beklentileri ideolojimsileri öne atarak güçlendirirler. Beklentiyi karşılayamadıkları ya da beklentinin arttığı durumda buna sığınırlar, bu işlerini kolaylaştırır. Tam olarak bu sebepten tarikat ve cemaatlerin siyasette etkinliklerini arttırdıkları bir işlev karşımıza çıkar. Fedakar adamı, sırtında çuval taşıyacak, gece vakti yazılama yapacak, pankart dağıtacak, seçim çadırını kalabalık tutacak adamı nereden bulacaksın? Hele ideolojin yoksa? Tarikatten, cemaatten böyle adam bulmak kolaydır. İdeoloji yoksa, siyasetten beklenti budur, siyasetin yapılış şekli budur.

Burada, gördüğünüz üzere, cemiyetle ilgili hiçbir şey yok. Daha doğrusu, cemiyet burada edilgen durumda: 80 milyonun yaşadığı bir ülkede elbette hacimden kaynaklanan büyük bir rant söz konusudur. Her şey olumsuz olsa, bütün ekonomik göstergeler negatif gitse bile, bu kadar büyük bir ülkede büyük ve hantal devlet bir kısım profesyonel siyasetçiyi besleyecek rantı her zaman sağlayacaktır. Tabandan tavana bir büyük piramit, bunu hedefleyerek siyasete girer. İdeolojimsilere kapılan saftirikler her zaman olacaktır, yahut bazı partiler gerçekten ideolojileri varmış gibi yaparlar. Bu saftiriklerin de kanını emer, posasını çıkarır, kenara atarlar. Ancak bütün bunlara rağmen ülkedeki her şeyi, her gidişatı siyaset kurumu belirlediğinden, siyasetten kaçınmak hiçbir fayda sağlamaz, hatta zarar verir. Bütün kararları bu güruhun eline koşulsuz terk etmek demektir bu; kıyafetiniz nedeniyle dayak yediğinizde, mesela, kadın düşmanı siyaset kurumunun tarikatten arkadaşı olduğu için atadığı, kadının dövülmesini makul gören şeriatçı hakime denk gelebilirsiniz, saldırgan ceza almaz, hatta aferin bile alabilir. Siz kaçınsanız da, siyaset sizi mutlaka bulur ve ondan etkilenirsiniz.

Şu halde siyaseti nasıl yapmalı? Hep tavana çaktık, biraz da tabana çakalım. Bu yazıyı yazmaya oturmadan önce sohbet ettiğim kıymetli bir ağabeyimin cümlesini aynen alıntılıyorum: “Ömrü milliyetçi kültür atmosferinde emir komuta kültürü ile geçmiş adamların demokrasi talepleri saygıya değer olsa da kurumsallaştığı anda herkesin içindeki tiran harekete geçiyor.” Pratiğimiz, tecrübemiz, kültürümüz yok. Her şeyi geçtim, 20 yıllık güç teksifi iktidarında muhalifler tecrübe kazanamadılar, makam, mevki, ün ve unvan sahibi olamadılar. Bu bizi bir kısır döngüye hapsediyor: “Dahil” olamadığımız için etkili ve meşhur siyasetçiler olamıyoruz, ikna edemiyoruz, edemedikçe dahil olamayışımızın süresi uzuyor. Bunun yanında, ağabeyimin mezkur tespiti de önemli: Bireysel olarak aydınlanmış olsak bile, bir araya geldiğimizde, ancak maruz kaldığımız eski, muzır yapılardan tecrübemiz olduğu için, istemesek dahi oradaki davranış kodlarını sergiliyoruz. Gayet güzel meziyetlere sahip olsa, kendini geliştirse de, babasından dayak yiyerek büyümüş bir çocuk, kendi çocuğuyla bir kriz yaşadığında ister istemez ilk yöntem olarak dayağı düşünecektir. Ne kadar pedagoji kitabı okumuş olursa olsun, omuriliğine bu işlemiştir zira. Bizim mahallenin, yani Türk milliyetçisi camianın böyle bir sorunu da var. Bize Bizans’tan geçen hastalıklar, hani…

Bir Türk milliyetçisi olarak kişisel hikayem “gettomun dışına çıkma ve orada tecrit edilmemiş bir camia inşa etme” mücadelesinden ibaret. Lisede alevi arkadaşlarımı Ülkü Ocağı’na götürmemle başlayan, ilk etapta tarif edemesem de içgüdüsel olarak yöneldiğim, fark ettiğimde de kendimce örgüleştirdiğim anlayış bu: Gerçek dünyayla rabıtalı milliyetçi bir fikir arayışı ve bu fikre nitelikli, getto özellikleri göstermeyen bir kitle yaratmak. Bunun için şartların çok olgun olduğunu gördüm ve kendimce bir hedef kitle tespit ettim: Beyaz yakalı, beyaz fikirli, beyaz Türkler. Mesleği olan, eğitimi olan, kendince bir saygınlığı ve en önemlisi kendisine saygısı olan, üstelik siyaset simsarlarından çok daha nitelikli, çok daha faydalı ve almak için değil, vermek için siyasi kaygı duyan, eylem yapan bir kitle. İYİ Parti’nin tam olarak bu kitleyi siyasete taşıyacak, bu kitlenin görünürlüğünü arttıracak bir hamle olduğunu düşünmüştüm. Bu kitlenin teveccühünü de kazandı. Ancak ortada bir tuhaflık var; İYİ Parti’nin temsilcilerinin çoğu bu kitleyle uyumlu değil, bu kitleye hitap etmiyorlar, temsil yalnızca kağıt üzerinde, temsil ettikleri zihniyet ve taban farklı. Dolayısıyla bu misyonunu yerine getiremedi. Mevcut manzaraya bakınca, getirecek gibi de durmuyor. Böyle bir tespiti yok, böyle bir çabası yok, kendine böyle bir misyon biçmiyor. Kendine ne misyon biçtiğini anlayamadığım anda istifa ettim zaten, şu sıralar fiili olarak yalnızca iş ve işçi bulma kurumu gibi davranıyor, çoğunda da başarısız oluyor.

İdeolojik olarak yeterli ve etkileyici değilseniz, kitleniz de sürekli “kendinden olmayan insanlar”ı milletvekili yaptığını düşünmeye başlar, yavaş yavaş soğursa, il ilçe kongrelerinde sabık partimizde alışık olduğumuz manzaralar görürsek, elbette bahsettiğim kesim partiden soğuyacaktır ve soğudu da. Ancak bu kesim varlığını devam ettiriyor. Her şeye rağmen birçok alanda memlekete dair kaygılı, yüksek nitelikli, doğru ve akılcı sorular soran, bilgi ve imkanı dahilinde doğrucu ve iyi niyetli cevaplar bulan insanlar tanıyorum. Herhalde dünyanın hem en yapmacık ve kolay taklit edilebilen, hem de en samimi ideolojisi milliyetçiliktir. Bu kitlenin ihtiyaçlarına, bilimin kaidelerine ve insan haklarının rehberliğine göre şekillenmiş bir milliyetçilik, bu kitleyi peşinden sürükleyecektir. Bu kitlenin örgütlenmesini, bu örgütlenmenin de “samimi” olmasını sağlayacaktır. Çünkü yapmamız gereken talep oluşturmak değil, talep her geçen gün büyüyen yığınlarda var ancak arzı sağlamıyoruz. Sağlayacak yapılar eski hastalıkları nüksedince sahte mehdi hikayeleri yaşatıyor.

İYİ Parti içerisinde hala sevdiğim, benimsediğim insanlar var. Üstelik bu partinin kişisel hatıra defterimde adı altın harflerle yazılı, çünkü her şeye rağmen Meral Akşener bana yetki ve sorumluluk veren ilk genel başkandır. Ancak benim önceliğim parti, şahıslar yahut makamlar değil, Türk milliyetçiliği. Türk milliyetçiliğini geleceği açısından bakınca, İYİ Parti’nin dağılmaya yatkın, “parti olamamış bir parti” olduğunu düşünüyor, kaygılanıyorum.

Şu halde bir dost, bir kardeş olarak o insanlara tavsiyem, partinin değil, bu kitlenin siyasetini yapmalarıdır. İYİ Parti emarelerin gösterdiği gibi dağılır yahut silinirse, bu kitle ortada kalacak. Kendisiyle en çok teması olan, her şeye rağmen kendisine “temsil edildiğini hissettirmiş” olan insanlara yapışacaktır. Bu, yanlış politikalar tarafından mahvedilen bu potansiyeli kurtarmak adına atabileceğimiz bir adım. Yoksa İYİ Parti, yıllardır beklediğimiz, kaç neslin özlediği temiz, demokrat, ilerlemeci milliyetçi açılımın fünyeyle patlatıldığı bir operasyon olarak tarihe geçecek, iyi yanlarına, siyasete yaptığı katkılara da haksızlık olacak.

Tesellim o ki, yazının uzunca bir bölümünde anlattığım ahlaksız siyasetin mümkün kılındığı Türkiye git gide yok oluyor. Yeni nesillerin davranış kodları, yaşam tarzı onlara bağışıklık sağlıyor. Siyaset simsarlarının, ahlaksız herif ve karıların el ovuşturarak gemisini yüzdürebileceği siyasi ortam, yeni nesillerin algılama ve davranış farkı duvarına toslayacaktır. Samimiyetini ispat ve ahlaki zeminini muhafaza eden aktörler için İYİ Parti çoğu zaman kıyma makinesi işlevi gördü, ancak bu hengameden kurtulan birkaç isim için kuluçka makinesi işlevi de görebilir.

Bir iletişimci olarak söylüyorum, bir malın müşterisiyle tüketicisi her zaman aynı değildir. Pırlanta reklamı yapacaksınız mesela… Kadına farklı bir mesaj, erkeğe farklı bir mesaj verirsiniz. Satın alacak olan erkektir, ancak takacak olan kadın. Kadının gözünde pırlanta markanız “iyi” olmalıdır, ancak erkeğin gözünde de, diyelim ki, ekonomik. Sonra, bütün pazarı hedefliyorum diye bir strateji olamaz: Bir hedef kitleniz, belki ikincil bir hedef kitleniz olur. Gördüğünüz boşluğu doldurursunuz. O boşlukta tutunursanız, pazar payınızı arttırmak için yeni açılımlar, marka genişletmeleri yapabilirsiniz. Ama önce bir hedefiniz, üzerine temel oturtabileceğiniz bir tabanınız olmalı. Türk siyasetinin en büyük boşluğu, kendilerini böyle tanımlamasalar bile milliyetçi meyil gösteren, beyaz Türklerin temsil eksikliğidir. Üstelik bu kitle Türkiye’nin en eğitimli, en nitelikli kitlesidir! Yıllardır sürekli temasta olduğum bu kitlenin de, gerek kişisel hayatımdaki gözlemlerimde, gerek etkinlikler, toplantılar vesilesiyle toplu olarak gözlemleme fırsatı bulduğum durumlarda gördüğüm kadarıyla aradığı iki şey var: Samimiyet ve ahlak. Bu iki konuda sürekli hayal kırıklığına uğradığı için siyasetten soğuma emareleri de gösteriyor, manzaramıza bakın. Samimi ve ahlaklı adamlardan müteşekkil bir kurum oluşturamadığımız için, ülkenin en nitelikli, cemiyetin en çok yatırım yaptığı kitleyi, ülkeden, memleketten, siyasetten, Türklükten soğutuyoruz. Allah belamızı versin.

M. Bahadırhan Dinçaslan

NELER SÖYLENDİ?
@
M. Bahadırhan Dinçaslan

M. Bahadırhan Dinçaslan

DİĞER YAZILARI Türk Milliyetçiliğinin Sahipliği Kavgası: Hudutsuz Namussuzlar 05-09-2021 13:39 Bir Komplo Teorisi: LGBT Kampanyasının Ekonomisi 27-08-2021 11:58 Afgan Anayasası Nasıl İflas Etti? 16-08-2021 14:24 Taş Kesilmek: Bir Savruk Hasbıhal 09-08-2021 11:05 Türk Milliyetçiliğinin 7 Temel Meselesi 27-07-2021 12:04 Derin Devlet Meselesine Farklı Bir Bakış 16-07-2021 11:39 Şort Giydi Diye Ağlatılan Kız ve Davarlar 06-07-2021 13:27 Türk Aile Yapısı ve Anonimleştiren Cemaat 02-07-2021 14:31 Sokakta Köpek Olmaması Gerektiğini Bilallere Anlatmak 30-06-2021 19:13 Kutsallar ve Domuzlar: İslamcılığın Sekülerleşmesi 28-06-2021 11:29 Milli Şairimiz Kimdir? 21-06-2021 23:38 Sen Hiç Milliyetçiye Benzemiyorsun 09-06-2021 20:48 Yakın Dosta Kredi Çekmek: Yalnızlar Ülkesi Türkiye 07-06-2021 01:25 Batı’yı Aydınlatmak: Yeliz’in Dedesi ve Erbaş’ın Zırvaları 04-06-2021 12:23 Faydalı Kilisenin Papazından 7 Ölümsüz Oyun Önerisi 24-05-2021 14:37 Sorusuz Bir Toplum: Kadim Cevaplarla Yetinmek 23-05-2021 14:30 Muhaliflerin Ümidini Baltalamak – Bir Seküler Günah 11-05-2021 12:38 Neden Milliyetçiyiz – Bir Nutuk Taslağı 02-05-2021 16:10 Türk Usulü İslam Arayışına Dair Birkaç Not 29-04-2021 01:31 Faydalı Kilisenin Papazından Mitoloji Kitapları Seçkisi 20-04-2021 22:51 12 Nisan Şakası(!) ve Mizah Üzerine 12-04-2021 21:49 Türk Esirlerine Yardım Eden Bir Uygur'un Düşündürdükleri 04-04-2021 23:44 İbne LGBT Olunca 29-03-2021 16:53 Milliyetçi Siyasetin Geleceği: Özdağ ve Kuracağı Parti 21-03-2021 00:01 Büyük Adam Yaratamamak: Neden Bu Haldeyiz? 12-03-2021 15:32 Azgın Milliyetçilik: İnfial Yaratan Şiddet Olayları ve Milliyetçilik İlişkisi 07-03-2021 14:34 Eyam’dan Eyyamcılığa: Salgın Tedbirlerinin Bitmesi Gerekliliğine Dair 05-03-2021 12:43 Trrrummm Tiki Tak - Makinalaşmak: İnternet Çağının Hafızasız Yığınları 28-02-2021 19:39 Bir Kitap Nasıl Basılıyor? 19-02-2021 20:55 Şeriatçılar Ay'a Gidebilir mi? 15-02-2021 14:26 Samimi İslamcılar ve Yapmacık Muhalifler: Bir Eleştiri Yazısı 11-02-2021 14:12 Boğaziçi Olayları ve Makul Vatandaş: Ya-Ya Kamplarına Mecbur Muyuz? 08-02-2021 02:51 Bir Polis Yazısı 03-02-2021 22:49 Turan Hayal Midir - II 24-01-2021 23:53 Qanon: Bir Siber-Kültün Portresi 22-01-2021 01:39 Şimşirgil'in Cevabına Cevap 17-01-2021 15:39 Sosyal Medya: İnternetin Poposunun Rengi 10-01-2021 16:40 ABD'den Türkiye'ye İki Kamplı Siyaset 08-01-2021 11:37 Sümüklü Sıpalar ve Medya Sansürü 06-01-2021 16:33 Teröristsin Teröristim Terörist 05-01-2021 21:03 Nazım Dişe Dokunur mu IV: Şiir İnsanların Umrundayken 28-12-2020 10:37 Bayburt’un Acı Serencamı – Türk Kültüründe İçkinin Yeri ve Önemi 23-12-2020 21:23 Türk Milliyetçiliği Gözünden Mevlana 22-12-2020 11:10 Kuzgun - The Raven 20-12-2020 02:56 7 Güzel Ressam 13-12-2020 01:14 Türk Edebiyatı mı Türkçe Edebiyat mı? 10-12-2020 15:20 Türk Milliyetçileri Kime Oy Verecek? 09-12-2020 13:06 Nazım Dişe Dokunur mu III: Bohemya’dan Bürokrasiye 09-12-2020 00:47 Nazım Dişe Dokunur mu II: Alt-Kültürün İçyüzü 06-12-2020 18:55 Nazım Dişe Dokunur mu I: Şiir Nasıl Gözden Düştü? 05-12-2020 15:31 Mustafa Öztürk'le Dayanışma: Rafızi Olma Hürriyeti 03-12-2020 16:20 Etimoloji: Mihrap, Feriştah, Kalak, Gerekmek 27-11-2020 12:37 CHP’den Atsız Parkı yahut Alevilik Ali’yi Sevmekse Biz de Aleviyiz 19-11-2020 15:34 İyi Şiir Üzerine 17-11-2020 15:51 Batı'ya Ağıt 15-11-2020 23:01 Azerbaycan Sahada Kazandı – Masada Kaybetti – mi? 11-11-2020 13:42 Onlar Kalabalık, Biz Yükseğiz - II 09-11-2020 13:32 Karabağ'dan Turancılık Dersleri 08-11-2020 18:46 Onlar Kalabalık, Biz Yükseğiz - I 04-11-2020 21:17 Eşit Değiliz: Demokrasi ve Alt-İnsana Dair 02-11-2020 14:29 İfade Özgürlüğü: Karikatür Çizme Hürriyetine Dair 27-10-2020 15:08 Alt-İnsanın Müziği: Rap 23-10-2020 12:38 Türk Milliyetçilerini Bekleyen Kavga 18-10-2020 23:58 Anayasa Mahkemesi Tartışmasından Kadir Şeker’e: Devlet Kabadayılığı 14-10-2020 12:36 Etkili Hitabet Sözlüğü IV – Türkçenin Sırları 09-10-2020 11:53 Türk’ü Teoriye Hapsetmek 06-10-2020 13:55 Türk Milliyetçileri Neden Dağınık 29-09-2020 13:22 Etkili Hitabet Sözlüğü III – Etkileyici Metin Örnekleri 28-09-2020 12:39 Etkili Hitabet Sözlüğü II – Retoriğin Teorisi 24-09-2020 11:22 Etkili Hitabet Sözlüğü I – Retoriğin Sırları 22-09-2020 11:52 Mitolojiden Beslenmek: Arthur mu, Beyrek mi? 21-09-2020 10:52 Ne Gereği Var Gülüşü 17-09-2020 12:44 Dini Çıkarırsan Geriye Ne Kalır? 16-09-2020 10:35 Koydu, Koyduk, Koyarız: Koyunların Milliyetçiliği 15-09-2020 11:13 Elini Sallasan Elli Hassasiyet 14-09-2020 14:35 Türk Kaşarı: Halkımızın Bir Bölümünün Değerleri 07-09-2020 14:02 Köpekbalıklarının Türkiye'si 31-08-2020 13:05 Ölüm Orucu: Devletin Temelinde Bir Dinamit 30-08-2020 00:00 Dış Türklere Rağmen: Turancılığın Zırvaları(!) 27-08-2020 14:36 Türk Milliyetçisi Nasıl Bir Demokrasi İster? 23-08-2020 17:53 Örs, Çekiç, Kılıç: Rock ve Siyaset 17-08-2020 15:52 Hasbıhal XI: İngiliz-Amerikan Şiirlerinden Seçmeler 13-08-2020 23:11 Bedevinin Şerrinden Atatürk’e Sığınmak 04-08-2020 16:58 Hasbıhal X: Coleridge ve Kubilay 30-07-2020 00:40 Dosya: Gençler Dinden Neden/Nasıl Çıkıyor? 28-07-2020 18:17 AKP'yi Alkışlayarak Yıkmak 14-07-2020 14:47 Microtargeting: Kapıda Bekleyen Devrim 08-07-2020 15:54 Türk Milliyetçiliğinin Ekonomi-Politiği: İnsan Fıtratı ve Orta Sınıf 06-07-2020 15:58 Ziya Selçuk’a Kapalı Mektup 24-06-2020 22:26 Haydi Irkçılık Yapalım 21-06-2020 17:04 Muhalif Mevzilerde Canavarlaşma Problemi 16-06-2020 23:26 Faydalı Kilisenin Papazından 20 Makale Önerisi 14-06-2020 15:13 Zihin Jimnastiği: Polonya Türkiye Hattı 08-06-2020 20:58 Türk Kime Denir 27-05-2020 19:54 Bella'nın Kısa Donu 22-05-2020 21:02 Barnabas İncili: Bir Zırvanın Anatomisi 19-05-2020 20:21 Benim Seküler Milliyetçi Kardeşim… La Tahzen! Ve Düşmanım: Hele Bir Oku… 20-04-2020 20:23 20 Yaş İhtiyarları ve 30 Yaş Gençleri 16-04-2020 19:08 Sinanoğlu: Eternal Sunshine of the Spotless Türkçe 14-04-2020 18:33 Salgın ve Ekonomi: Kara Vebadan Sonra 12-04-2020 20:15 Türkçülüğün Farzı: Zengin Olmak 02-04-2020 21:26 Turan Hayal midir? 26-03-2020 15:25 Rus Gribinden Çin Virüsüne: Salgınlar ve Toplum 23-03-2020 14:28 Seküler Milliyetçilik: Bizimkisi Bir Aşk Hikayesi 19-03-2020 19:59 Korona Salgını ve Milliyetçilik 17-03-2020 20:55 Siyaset ve Ahlak: Mülahazalar, Gözlemler ve Beddua 11-03-2020 20:17 Türkçü Feminizm: Başörtüsü Tartışmaları ve Birtakım Öneriler 02-03-2020 20:19 Şehitlerin Ardından Gülenlere Dair Küfür İçermeyen Bir Yazı 01-03-2020 18:17 Vahşi Doğu’nun Kovboyu: Kadir Şeker 12-02-2020 19:58 Sosyal Medyanın Korona Virüsü: İlginç Bilgi 09-02-2020 20:00 Türk Milliyetçiliğinin Ekonomi Politiği – Çare Kapitalizm 02-02-2020 15:53 Devlet Fetişi ve Deprem 26-01-2020 20:02 Gidecekler… Ya Sonra? 21-01-2020 20:39 Din mi Kültürü Etkiler, Kültür mü Dini Etkiler? 16-01-2020 14:43 İki Parti Kıskacında Milliyetçiliğin Geleceği 15-01-2020 19:58 Bozkır Hikayeleri: Türk Çocuğuna Bir Hediye 13-01-2020 14:24 Erkeklerin Aşk Acısı ve Bir Kadın Olarak Milliyetçilik 10-01-2020 18:00 Türk Ocağı’nda İncir Ağacı 03-01-2020 22:52 Yerli Otomobilin Gözleri 28-12-2019 19:57 Kutsal Kitabın Stratejisi – Tapınakçı Altınları 26-12-2019 15:09 Mansur Başkana Bir Ankaralı Mektubu 23-12-2019 14:27 Bizden Neden Bir Halt Olmaz 18-12-2019 20:14 Samimiyetinizi Seveyim 17-12-2019 19:59 Britanya Seçimleri: Yeni Sağ-Sol Savaşı 13-12-2019 23:54 İntihar Ediyorum – Lütfen Bu Yazıyı Okuyun 09-12-2019 18:30 Ali Babacan Ne Dedi 26-11-2019 23:32 Dinin Adamından Uzak Dur 25-11-2019 17:59 Milliyetçileri Silahlandırmak 18-11-2019 18:23 10 Kasım'da Dikilmek 11-11-2019 15:55 Medeniyet Fay Hattına Kurulur 04-11-2019 17:59 İmamoğlu ve Yavaş: İki Başkana Dair Bir Analiz 27-10-2019 17:58 İmkansız Muhafazakarlık ve Muhalefet 10-10-2019 15:04 Gönülleri Birleşenlere Bir Davet 10-10-2019 14:56
E-Bülten Kayıt
ARŞİV ARAMA